ندای عشاق
کلمات کلیدی مطالب
آرشیو وبلاگ
نویسنده: علی روحی - سه‌شنبه ٢۳ اسفند ،۱۳۸٤

نکته های شیرین و عبرت انگیز درمورد ازدواج بخش پنجم

                              

زن ترجیح می دهد با مردی ازدواج کند که زندگی خوبی نداشته باشد ، اما نمی تواند مردی را که شنونده خوبی نیست ، تحمل کند.

کینها بارد

اصل و نسب مرد وقتی مشخص می شود که آن ها برسر مسائل کوچک با هم مشکل پیدا می کنند.

شاو

وقتی برای عروسی ات خیلی هزینه کنی ، مهمان هایت را یک شب خوشحال می کنی و خودت را عمری ناراحت .

روزنامه نگار ایرلندی

هیچ زنی در راه رضای خدا با مرد ازدواج نمی کند.

ضرب المثل اسکاتلندی

با قرض اگر داماد شدی با خنده خدا حافظی کن .

ضرب المثل آلمانی

تا ازدواج نکرده ای نمی توانی درباره آن اظهار نظر کنی

شارل بودلر

دوام ازدواج یک قسمت روی محبت است و نه قسمتش روی گذشت از خطا .

ضرب المثل اسکاتلندی

ازدواج پدیده ای است برای تکامل مرد .

مثل سانسکریت

زناشوئی غصه های خیالی و موهوم را به غصه نقد و موجود تبدیل می کند.

ضرب المثل آلمانی

ازدواج مجموعه ای از مزه هاست هم تلخی و شوری دارد ، هم تندی و ترشی و شیرینی و بی مزگی .

ولتر

 ادامه دارد

علی روحی
عشق اصل خوشی ها و منبع بی کران لذتهاست ، خوشی ها و حالتهائی که از عشق می تراود مانند عشق بی نهایت و فوق تصوراست و مانند عشق هرگز تمامی بدان راه ندارد ، معلول اسباب خارجی نیز نیست بلکه ریشه آن در مزرع جان گسترده می شود و به آب ذوق و هوای معرفت راستین پرورش می یابد آب و هوائی که به جهان غیب پیوستگی دارد و آلوده دود و دم نفس نیست تا گاهی سبز و تر و زمانی خشک و شرند ، باشد ، برگ و بار عشق یا حالتهای متولد از آن از جنس غم و شادی جسمانی نیست بلکه فرعی است مناسب اصل خود و بدین جهت آن را با عوارض نفسانی قیاس نتوان کرد. غم از خود خواهی و طلب زیادت منبعث می گرددانسان غم می خورد و اندوه می برد براآنکه می پندارد که خوشی و منفعتی از دست داده است ، خوشی و منفعت را بدان جهت می جوید که ثمره حیات یا مایه دوام زندگانی است بی خبر از آنکه هر غمی و اندوهی مقدمه و پیش آهنگ مرگ و ضد حیات است ، غم بدن را می کاهد و جان را ملول و رنجور می دارد و آن را آماده انحلال و فرسایش می سازد بدین سبب هر غم و رنجی جزئی از مردن است علاوه برآنکه رنج بردن در گسیختن تعلق است و هرکه تعلق بیشتر دارد سختی و دشواری افزون تری را برعهده می گیرد پس حرص و افزون جوئی به هنگام پیری که فاصله تا مرگ اندک تراست به حکم عرف و عادت و از جهت اخلاق نامطلوب تر است
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :